Hakikî adaleti, gerçek hürriyeti, dengeli müsâvâtı, hayrı, namusu, fazileti, hatta hayvanlara varıncaya kadar her varlığa şefkati emredip; zulmü, şirki, haksızlığı, cehaleti, rüşveti, faizi, yalanı, yalan şehadeti açıkça meneden biricik kitap Kur’ân’dır.

Çeşitli yönlerden olduğu gibi toplumların kültürel yapısında da zamanla bir takım değişmeler meydana geldiği müşahede olunan bir gerçektir. Toplumdaki bu değişmeler, tarihi bir seyir içerisinde yavaş yavaş olabildiği gibi, bazen yapılan içtimai müdahalelerle keskin ani inkılâplar şeklinde de kendisini gösterebilmektedir.

İnsanın, komutanının karşısında emir tekrarı yapıyor gibi kelimesi kelimesine ve her kelimenin ruhî seviyesine göre üzerine basa basa, onlardan zevk duya duya ve o kelimeleri âdeta içiyor gibi okuması, Kur'ân'a ve Sahib-i Kur'ân'a karşı saygısının ifadesidir.